De onderzoeksgroep Penologie en Victimologie van de K.U.Leuven begon eind jaren ’80 met een onderzoek naar de noden en behoeften van slachtoffers van zware geweldsdelicten. Al vlug kwam men terecht bij de herstelrechterlijke beweging.

In 1993 werd op basis van dit onderzoek beslist om over te gaan naar een proefproject. Hiervoor was reeds een basis aanwezig, nl. de slachtoffer-daderbemiddeling minderjarigen in het gerechtelijk arrondissement Leuven. Het doel van dit proefproject was om na te gaan of deze vorm van bemiddeling ook toepasbaar was bij zware geweldsdelicten. De bemiddeling meerderjarigen werd een feit – zij het op beperkte basis in het gerechtelijk arrondissement Leuven.

De resultaten van het proefproject waren uitermate positief, zodat in 1996 werd overgegaan tot de permanente oprichting van de Bemiddelingsdienst Arrondissement Leuven (BAL). Hiervoor werd nadrukkelijk de samenwerking opgezocht met de advocatuur, de hulpverlening, de politie, het parket, het stadsbestuur van Leuven en de wetenschappelijke wereld.

Het succes van BAL trok al vlug de aandacht van de toenmalige minister van Justitie, die in 1997 de opdracht gaf om het aanbod van herstelbemiddeling te veralgemenen naar de andere gerechtelijke arrondissementen. Hiervoor was er uiteraard een overkoepelende structuur nodig, die dit alles opvolgde en coördineerde. In 1998 werd daarom de vzw Suggnomè opgericht, die eveneens fungeerde als werkgever van de bemiddelaars.

Langzaamaan werd ook in de andere gerechtelijke arrondissementen de herstelbemiddeling opgestart, steeds in samenwerking met de lokale instanties. In 1999 ondertekende men de eerste basis- en samenwerkingsprotocols, waardoor de bemiddeling in Brugge, Kortrijk en Dendermonde van start kon gaan. De bemiddelingsdiensten in Oudenaarde (2000) en Tongeren (2001) volgden snel.
In 2001 werd er ook bemiddeld na vonnis en heeft de Vlaamse Gemeenschap hier subsidies voor vrijgemaakt.

In 2002 werd er een bemiddelingsdienst in zowel Antwerpen als Mechelen geïnstalleerd. Daarna volgde een jaar van relatieve stilte, maar in 2004 werden er opnieuw twee arrondissementen toegevoegd aan het lijstje, nl. Turnhout en Gent. Een jaar later was ook Brussel aan de beurt.

Het jaar 2005 was ook in een ander opzicht een heel belangrijk jaar voor de bemiddeling: na lang voorbereidend werk werd immers de herstelbemiddeling wettelijk geregeld. In 2006 kreeg Suggnomè officieel de erkenning als bemiddelingsdienst. Op hetzelfde moment werd Médiante asbl erkend als bemiddelingsdienst in Wallonië.

In 2007 tenslotte werd de bemiddeling geïmplementeerd in zowel Ieper, Veurne als Hasselt. Dit sluit een periode van ongeveer 10 jaar implementatie af en zorgt ervoor dat er nu een aanbod van bemiddeling in elk arrondissement is.