Bemiddeling wil zeggen dat slachtoffer en dader met hulp van een neutrale persoon een gesprek aangaan over de feiten, de achtergronden, de betekenis en de gevolgen van een misdrijf. Zo kunnen ze zelf zoeken naar hoe ze omgaan met de feiten en de gevolgen ervan.

De bemiddeling kan rechtstreeks of onrechtstreeks verlopen. De bemiddelaar kan gesprekken hebben met slachtoffer en dader apart waarbij hij/zij vragen en boodschappen overbrengt van de ene naar de andere partij. Partijen kunnen er ook voor kiezen om elkaar te ontmoeten in een gezamenlijk gesprek. Dit wordt dan uiteraard goed voorbereid.

De bemiddeling kan aangevraagd worden in zaken die nog voor de rechtbank moeten verschijnen en in zaken waar de rechter al een uitspraak heeft gedaan. De bemiddeling vervangt de gerechtelijke procedure niet.

De bemiddeling is vrijwillig. Beide partijen moeten instemmen om mee te doen en kunnen elk moment beslissen om de bemiddeling stop te zetten.

De bemiddeling is vertrouwelijk. Dit betekent dat de bemiddelaar beroepsgeheim heeft. De partijen kunnen wel zelf beslissen of zij samen iets aan de rechter willen meedelen, en zo ja wat. Zij kunnen schriftelijk aan de rechtbank laten weten wat zij hebben besproken en wat zij eventueel zijn overeengekomen. Het kan hierbij gaan over financiële schadevergoeding, maar ook meer persoonlijke gevolgen van het misdrijf kunnen ter sprake komen.

Bemiddeling kan zowel voor als na vonnis, in de fase van de strafuitvoering. In sommige gevangenissen kunnen gedetineerden ook werken voor het Herstelfonds. Ze kunnen, in de loop van een bemiddeling, een aanvraag indienen bij het Herstelfonds om een begin te maken met het betalen van  hun burgerlijke partij in ruil voor vrijwilligerswerk voor een humanitaire instelling. Meer uitleg vindt u in bijgevoegde folder.